Była teściowa chciała

Andriej zadzwonił do matki. Walentyna Pietrowna przyjechała w ciągu godziny.

Rozmawiali długo. Mówili na zmianę i jednocześnie, przerywając sobie nawzajem. Marina siedziała na kanapie, a oni stali nad nią — i miała wrażenie, że kurczy się z każdą minutą.

— Spójrz na siebie — mówiła Walentyna Pietrowna z lodowatą złością. — Myślisz, że masz dokąd pójść? Masz trzydzieści pięć lat, jesteś gruba, nie masz żadnego doświadczenia potrzebnego do dobrej pracy, nie masz pieniędzy. Kto cię przyjmie?

— Mama ma rację — wtórował Andriej. — Myślisz, że ktoś tam na ciebie czeka? Rozejrzyj się — wszyscy tak żyją. To normalne. Po prostu jesteś rozpieszczona, i tyle.

— Nikomu nie jesteś potrzebna — ciągnęła teściowa. — Andriej żyje z tobą z litości. Gdzie widziałaś, żeby takie jak ty były szczęśliwe? Będziesz sama, w wynajętym pokoju, w durnej pracy, będziesz się starzeć w samotności. To właśnie cię czeka.

Marina słuchała i czuła, jak coś w niej się zmienia. Ale wraz z tym przyszło też dziwne uczucie ulgi. Bo w tym momencie zrozumiała: nawet jeśli będzie sama, w wynajętym pokoju, z kiepską pracą — i tak będzie jej lepiej niż tutaj.

— Odchodzę — powiedziała.

Walentyna Pietrowna pobladła.

Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.