Moja teściowa wyśmiała mnie, bo sama zrobiłam sobie tort weselny, a potem w swojej przemowie przypisała sobie za to zasługę

Oparłam się wygodnie, niemal nie mogąc uwierzyć, że ja, Alice, która dorastałam pomagając mamie przycinać kupony, stworzyłam coś tak pięknego.

Oszałamiający tort weselny wystawiony na stole | Źródło: Pexels
„Przeszedłeś samego siebie” – wyszeptał kierownik lokalu, szeroko otwierając oczy. „Wygląda, jakby pochodził z luksusowej piekarni w centrum miasta”.
Duma rozkwitła w mojej piersi. „Dziękuję. To była praca z miłości”.

Poranek ślubu wstał czysty i idealny. Dave i ja postanowiliśmy nie podążać za tradycją i nie widzieć się wcześniej, więc przygotowywaliśmy się razem w tym samym pokoju.
„Gotowa zostać moją żoną?” – zapytał, poprawiając krawat.
„Bardziej niż gotowa” – odpowiedziałam, wygładzając prostą, ale elegancką sukienkę. Znaleźliśmy ją w sklepie z używaną odzieżą i po kilku poprawkach leżała na mnie, jakby była uszyta specjalnie dla mnie.

Para młoda idą trzymając się za ręce | Źródło: Pexels
Ceremonia była dokładnie taka, o jakiej marzyłam — kameralna, pełna znaczenia, tylko nasza najbliższa rodzina i przyjaciele. Kiedy Dave złożył przysięgę małżeńską, jego głos załamał się z emocji, a ja nie przejmowałam się wyszukanymi dekoracjami ani drogimi kwiatami. Liczyło się tylko to, żebyśmy byli razem na zawsze.

Na przyjęciu wstrzymałam oddech, gdy wniesiono tort. Goście jednogłośnie westchnęli, a potem rozległy się pomruki podziwu:

Zaskoczona starsza para | Źródło: Freepik
Emma, ​​kuzynka Dave'a, znalazła mnie przy barze. „Alice, ciasto jest wspaniałe! Z której piekarni korzystałaś?”
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, Dave pojawił się obok mnie i objął mnie w talii. „Alice zrobiła je sama” – powiedział ciepłym i dumnym głosem.
Emmie opadła szczęka. „Żartujesz! To absolutnie profesjonalna jakość”.

Podczas kolacji goście nieustannie podchodzili do naszego stołu, żeby pochwalić ciasto. Mark, najlepszy przyjaciel Dave'a, zjadł trzy kawałki. Jego ciotka powiedziała, że ​​to najlepsze ciasto, jakie kiedykolwiek jadła. Nawet fotograf zrobił specjalne zdjęcia do swojego portfolio.
Byłem w siódmym niebie… dopóki Christine nie wzięła mikrofonu.

Zbliżenie mikrofonu | Źródło: Unsplash
Delikatnie stuknęła kieliszkiem szampana i w sali zapadła cisza.
„Chcę powiedzieć kilka słów o pięknym torcie, którym wszyscy się zachwycają” — zaczęła, a jej głos wyraźnie rozniósł się po całej sali weselnej.
Dave i ja wymieniliśmy spojrzenia. To nie było częścią programu.
„Oczywiście musiałam wkroczyć i upiec tort” — kontynuowała Christine z dźwięcznym śmiechem. „Mam na myśli, że przy tym wszystkim, po prostu nie mogłam pozwolić, aby mój syn zjadł zwykły deser w swoim wielkim dniu!”
Mój widelec zamarzł w połowie drogi do moich ust. Kęs ciasta, który miałam zamiar zjeść, nagle smakował jak popiół.
Przypisała sobie zasługi. Za mój tort. Ten, w który włożyłam całe serce i duszę. Który celowo przed nią ukryłam, żeby się nie wtrącała. Jak mogła to zrobić?