Nowa dziewczyna mojego syna wyznała, że ​​zna mojego męża od lat.

„Mój ojciec” – wyszeptała Sophie, w końcu podnosząc wzrok. „Chciałam tylko, żeby wrócił do domu”.

Coś złagodniało na twarzy Ryana.

I nagle ich zobaczyłem. Nie jako parę uwikłaną w bałagan, którego żadne z nich nie stworzyło, ale jako dwójkę dzieci, które zostały porzucone.

Nikt z nich już się nie odezwał.

Pozostali tam siedząc, obok siebie, mówiąc wszystko w milczeniu.

A ja siedziałem naprzeciwko nich, obserwowałem, oddychałem… opłakując to, co straciliśmy.