Pewnego dnia w szkole zorganizowano wystawę prac plastycznych. Sofia namalowała kolorowy obraz z mnóstwem kwiatów i dużym słońcem pośrodku. Kiedy nadszedł czas, by go pokazać, wszystkie dzieci zamilkły. To był najweselszy ze wszystkich rysunków.
Wtedy Sofia powiedziała swoim słodkim głosem:
„Namalowałam to, bo wierzę, że świat jest piękniejszy, gdy wszyscy się uśmiechają”.
Od tego dnia nikt już nie patrzył na nią inaczej. Wszyscy rozumieli, że Sofia jest taka sama jak każda inna dziewczyna: ciekawa świata, kochająca zabawę i pełna miłości.
I tak, gdy ktoś był smutny, szukał Sofii, ponieważ jej uśmiech miał w sobie coś magicznego: przypominał wszystkim, że prawdziwe piękno tkwi nie w tym, jak wyglądamy na zewnątrz, ale w świetle, które nosimy w sobie.
KONTYNUUJ CZYTANIE NA NASTĘPNEJ STRONIE 
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
