Pod aksamitnie czarnym niebem jemioła wisi niczym zakazany amulet, przewiązana krwistoczerwoną wstążką, która wydaje się mniej świąteczna, a bardziej przypomina ostrzegawczą pieczęć. Jej zielone liście opadają ciężko, obciążone bladymi jagodami przypominającymi obserwujące oczy – niemych świadków kruchej chwili intymności.
Złote iskierki wokół niego próbują imitować radość, ale ich blask wydaje się ironiczny, wręcz kpiący. To nie symbol romansu na dziś wieczór; to zasada, granica wytyczona z humorem, ale obrzeżona prawdą.
Słowa uderzają ostro:
„Nigdy nie całuj swojej ukochanej, gdy cieknie ci z nosa”.
To, co zaczyna się jako żartobliwy rym, przeradza się w coś niepokojącego. Żart trafia w sedno, ale pod spodem kryje się dyskomfort – miłość przerwana przez rzeczywistość, uczucie przerwane przez coś tak małego i ludzkiego jak choroba.
Finałowa puenta przypieczętowuje nastrój:
„Możesz uważać, że to śmieszne – ale to NIE JEST!!”
Brutalna prawda przebrana za komedię, rozbijająca iluzję świątecznej perfekcji. Romans jest tu kruchy, łatwy do zniszczenia, a śmiech staje się obroną przed zażenowaniem.
Obraz ten zmienia tradycyjny symbol miłości w przypomnienie:
nawet czułość ma swoje granice, a czasem pożądanie musi ugiąć się przed rzeczywistością.
Aby zobaczyć pełną instrukcję gotowania, przejdź na następną stronę lub kliknij przycisk Otwórz (>) i nie zapomnij PODZIELIĆ SIĘ nią ze znajomymi na Facebooku.
